ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ | Ο κ.Τσίπρας καίει τα σπαρτά.

Print Friendly

* Συνέντευξη στο Γιώργο Φιντικάκη για την εφημερίδα «Φιλελεύθερος».

Πως εκλαμβάνετε το σαφές καμπανάκι της Κομισιόν ότι υπάρχει κίνδυνος να μην επιτευχθεί φέτος αλλά ούτε και τα επόμενα χρόνια ο στόχος για πλεόνασμα 3,5% ;

Η Έκθεση της Κομισιόν αποτυπώνει τι θα συνέβαινε στην οικονομία αν παρέμενε ο κ. Τσίπρας. Είναι μια «φωτογραφία του χθες». Αμέσως μετά τις Ευρωεκλογές, είδαμε την αντίδραση των αγορών στην προοπτική αντικατάστασης μιας κυβέρνησης που εφήρμοσε εξαντλητική υπερφορολόγηση και γονάτισε τη μεσαία τάξη από μια κυβέρνηση με σοβαρό αναπτυξιακό πρόγραμμα. Ο Γενικός Δείκτης ανέβηκε στις 837 μονάδες, ενώ η απόδοση του 10ετούς ομολόγου υποχώρησε κάτω από το 3%. Η λέξη κλειδί είναι εμπιστοσύνη. Εμπιστοσύνη στο σχέδιο του Κ.Μητσοτάκη. Μ’ αυτή θα ξεκλειδώσουμε ακόμα περισσότερες προοπτικές που θα δημιουργήσουν βιώσιμες θέσεις εργασίας, υψηλούς ρυθμούς ανάπτυξης και τελικά υψηλότερο εισόδημα για όλους τους Έλληνες.

Στην ουσία η Κομισιόν στέλνει το μήνυμα ότι η επόμενη κυβέρνηση κινδυνεύει να βρεθεί αντιμέτωπη με άδεια ταμεία. Σας ανησυχεί και τι θα κάνετε αν οι φόβοι αυτοί επιβεβαιωθούν ;  

Ο κ. Τσίπρας στον πανικό της αποδρομής του, καίει τα σπαρτά. Θεωρεί ότι με τέτοιες μεθόδους θα μετριάσει την αποδοκιμασία των πολιτών για τη ζημιά που έκανε στη χώρα. Μοιράζει υποσχέσεις και πιστεύει πως θα εξαγοράσει συνειδήσεις. Οι εποχές αυτές έχουν περάσει. Κάνει όμως μεγάλη ζημιά στις προοπτικές της οικονομίας και στενεύει το δημοσιονομικό χώρο, που με αιματηρές θυσίες είχαν δημιουργήσει οι Έλληνες. Είναι ένα απονενοημένο διάβημα, δίχως ηθική.

Ποιες θα είναι οι πρώτες κινήσεις της ΝΔ στο μέτωπο μείωσης της φορολογίας ;

Στόχος είναι να μειώσουμε συνολικά τη φορολογία για κάθε νοικοκυριό και επιχείρηση στην έκταση που θα επιτρέπει η δημοσιονομική κατάσταση. Ας μην ξεχνάμε πως οι όφειλες των ιδιωτών προς την Εφορία αυξήθηκαν κατά σχεδόν 40% τα τελευταία 4,5 χρόνια επί κυβερνήσεων ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ και ένας στους δυο φορολογούμενος οφείλει χρήματα.

Ο Πρόεδρος της ΝΔ έχει δεσμευθεί πως θα προχωρήσει η μείωση του ΕΝΦΙΑ κατά 30% σε βάθος διετίας, η μείωση του φόρου στις επιχειρήσεις στο 20% μέσα στα δύο πρώτα χρόνια και για εισαγωγικό φορολογικό συντελεστή 9% στα εισοδήματα μέχρι 10,000 ευρώ.

Πρέπει να πάμε ακόμα πιο προωθημένα, μειώνοντας τη φορολογία σε κλάδους που θέλουμε να είναι η αιχμή της ανάπτυξης της χώρας, όπως η αγροτική οικονομία και η οικοδομή. Για το λόγο αυτό έχουμε ήδη εξαγγείλει, χαμηλότερο φορολογικό συντελεστή στα αγροτικά συλλογικά σχήματα (10%) και αναστολή του ΦΠΑ στην οικοδομική δραστηριότητα για τρία χρόνια. Και όσο η οικονομία ανταποκρίνεται και ξυπνάει από το κώμα που την οδήγησε ο κ. Τσίπρας, τόσο θα μειώνονται τα βάρη για όλους ανεξαιρέτως τους Έλληνες.

Κάποιοι πιστεύουν ότι αρκούν από την επόμενη κυβέρνηση 2-3 στρατηγικές κινήσεις άμεσου οφέλους, ώστε να δούμε την ελληνική οικονομία να απογειώνεται με ρυθμούς 3% και 4%. Είναι έτσι ;

Αρχικά, δεν υπάρχει ευνομούμενη κοινωνία και οικονομία που να ανθίζει, δίχως ασφάλεια. Αυτό πρέπει να αλλάξει με συγκεκριμένες κινήσεις. Σήμερα το επιχειρείν και η κερδοφορία έχουν ποινικοποιηθεί. Απαιτούνται όχι μόνο φορολογικές ελαφρύνσεις αλλά κύριοτερα ένα απλό και σταθερό φορολογικό σύστημα. Επίσης, στόχος είναι να φτάσουμε στο σημείο όπου όλες οι συναλλαγές μεταξύ πολίτη-κράτους και επιχείρησης-κράτους να μπορούν να γίνονται και ηλεκτρονικά. Μόνο έτσι θα αυξήσουμε τον πλούτο, θα συγκρατήσουμε δαπάνες και θα δημιουργήσουμε ένα περιβάλλον οικονομικής ανάπτυξης.

Τι μηνύματα στέλνουν οι θεσμοί για την ανάπτυξη, κι ενώ η ΕΛΣΤΑΤ μιλά για μόλις 1,3% το α’ 3μηνο;

Οι Κυβερνήσεις ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ έχουν πέσει εντελώς έξω σε όλες τις προβλέψεις τους ανά έτος. Πάντα περνούν κάτω από τον πήχη που οι ίδιοι βάζουν και αναγκάζονται να αναθεωρήσουν τους στόχους. Αυτό συμβαίνει διότι το Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων υποεκτελείται, η απορρόφηση ευρωπαϊκών πόρων είναι απογοητευτική -η Ελλάδα είναι 21η σε 28 χώρες, ενώ ο αναπτυξιακός νόμος αποδεδειγμένα απέτυχε. Οι θεσμοί έχουν  πλέον και αυτοί ευθύνη γιατί ανέχθηκαν ένα αντιαναπτυξιακό μείγμα δημοσιονομικής πολιτικής, το οποίο στηρίζονταν στην υπερφορολόγηση νοικοκυριών και επιχειρήσεων.